Łowicz to jedno z bardziej znanych miast województwa łódzkiego. Dlatego nie będziemy Wam opisywać jego historii, bardzo zresztą bogatej. Chcemy skupić się na tym, co w Łowiczu nas zachwyciło, do których miejsc chętnie wracamy i co jeszcze chcemy tam zobaczyć.
Zdjęcia, które dla Was przygotowaliśmy nie pochodzą z jednego wyjazdu. Zbieraliśmy je przez kilka lat, bo w czasie jednodniowej wycieczki do Łowicza nie da się na spokojnie obejrzeć wszystkiego. I nadal nam się to nie udało.
Każdą naszą łowicką przygodę zaczynamy na Starym Rynku. To centrum miasta i miejsce, gdzie znajduje się kilka ciekawych zabytków. A z punktu widzenia osoby przyjeżdżającej do Łowicza to przede wszystkim parking.
Przy Starym Rynku znajduje się odbudowany budynek dawnego seminarium duchownego. Gmach został wzniesiony na przełomie XVII i XVIII wieku. Po 1820 roku, kiedy seminarium przeniosło się do Warszawy budynek przez lata pełnił różne funkcje. Został bardzo zniszczony w czasie II wojny światowej. Ocalał tylko fragment z kaplicą św. Karola Boromeusza. Dawne seminarium odbudowano w latach 50. XX wieku i umieszczono w nim muzeum. Budynek prezentuje się bardzo okazale, ale jeszcze lepiej wygląda z wysokości.
Obowiązkowym miejscem, które trzeba zobaczyć będąc w muzeum, jest kaplica św. Karola. Zachwycają tu piękne freski Michała Anioła Palloniego i rzeźby. Warto też zwrócić uwagę na stare meble.
Na piętrze znajdziecie wystawy poświęcone regionowi łowickiemu. Można tu zobaczyć m.in. kolorowe łowickie stroje ludowe.
Na dziedzińcu muzeum znajduje się pomnik/rzeźba symbolu miasta. Jest to pelikan, który karmi własną krwią swoje młode.
Jeśli przyjrzeliście się uważnie zdjęciu dziedzińca na pewno zauważyliście, że w głębi stoi budynek kryty strzechą. To chyba najciekawszy fragment muzeum - skansen, w którym można zobaczyć jak wyglądało dawniej życie na łowickiej wsi.
W północnej pierzei rynku znajduje się kamienica, nazywana napoleońską. Budynek został wzniesiony w XVIII wieku. Mieścił się tu hotel. I w nim 18.12.1806 zatrzymał się, w drodze do Warszawy na obiad Napoleon. Przypomina o tym tablica pamiątkowa i niewielka tabliczka informacyjna.
Kolejnym interesującym budynkiem na rynku jest klasycystyczny ratusz. W czasie naszych wycieczek bardzo lubimy szukać nawiązań do naszego ukochanego miasta, czyli Łodzi. I tutaj właśnie takie znajdujemy. Budynki ratusza w Łowiczu i w Łodzi zostały wzniesione według projektu tego samego architekta, Bonifacego Witkowskiego.
Na maszcie na ratuszowej wierzy ponownie widać herb Łowicza.
Warto przyjrzeć się dekoracjom budynku. Wypatrzycie z pewnością piękne gryfy.
W prześwicie bramy warto patrzeć pod nogi, żeby nie przegapić łowickiej kapsuły czasu. Została wbudowana w 2018 roku i ma czekać tutaj 100 lat, aż kolejne pokolenie ją wydobędzie.
Dziedziniec ratusza jest zielony, mnóstwo tu różnych drzew i krzewów. Nam najbliższa jest niewielka robinia akacjowa, ponieważ 27.08.2017 Michał brał udział przy jej sadzeniu. Została zasadzona w ramach Festiwalu Filharmonii Łódzkiej Kolory Polski.
Tuż obok ratusza znajduje się rezydencja łowickiego biskupa. Zza wysokiego płotu niewiele widać, ale już z lotu ptaka można zobaczyć piękny dworek. Został on wzniesiony w I połowie XIX wieku jako dziekania.
Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się łowicka bazylika katedralna. Pierwotny, drewniany kościół wzniesiono w XII wieku. Kolejny w stylu gotyckim wybudowano w XIV wieku. Do obecnej, barokowej formy przebudowany został w XVII wieku.
Kościół w Łowiczu pełnił bardzo ważną rolę, ponieważ rezydowali tu arcybiskupi gnieźnieńscy i prymasi Polski. 12 z nich pochowanych jest kryptach pod kościołem.
Wewnątrz kościoła warto zwrócić uwagę na piękne tablice epitafijne, ołtarze, stalle i malowidła.
Warto też skorzystać z możliwości wejścia na jedną z wież. Można z niej podziwiać piękną panoramę miasta.
Obok bazyliki stoi duży pomnik papieża Jana Pawła II - Rybaka. Został odsłonięty w 2000 roku. Zaprojektował go rzeźbiarz Stanisław Słonina.
Do kolejnego miejsca, do którego lubimy wracać, trzeba kawałek dojść. Znajduje się ono przy ulicy Klickiego. W parku Klickiego stoi romantyczna baszta.
Jest ona częścią kompleksu romantycznego wybudowanego przez generała Stanisława Klickiego. Oprócz baszty, znajduje się w nim także, położona przy ulicy Parkowej, rezydencja.
W zasadzie prowadzimy Was teraz tak jak zazwyczaj wędrujemy sobie po Łowiczu. Dlatego idziemy ulicą 1 Maja do placu Koński Targ. Tu znajduje się kolejny ciekawy budynek. To niewielki kościół p.w. św. Leonarda. Pierwsza świątynia w tym miejscu została wzniesiona na początku XVI wieku. Kościół wiele razy ulegał zniszczeniu i był odbudowywany. Obecnie jest świątynią akademicką.
Tuż obok znajduje się gmach Mazowieckiej Wyższej Szkoły Humanistyczno-Pedagogicznej.
Idziemy dalej Alejami Henryka Sienkiewicza dochodzimy do kościoła starokatolickiego mariawitów. Został wzniesiony w stylu neogotyckim, z czerwonej cegły, w 1910 roku.
Tuż za kościołem znajduje się niewielki pasaż Władysława Grabskiego. Przy nim stoi głaz poświęcony harcerzom i harcerkom ziemi łowickiej.
Dalej po lewej stronie ulicy znajdują się zabudowania kościoła i klasztoru Bernardynek. Barokowe budynki zostały wzniesione w XVII wieku.
Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się niewielki park im. Henryka Sienkiewicza. W jego centralnej części jest kolejne miejsce, które wiąże się z Łodzią. To głaz pamiątkowy poświęcony Arturowi Zawiszy Czarnemu, bohaterowi Powstania Listopadowego. To właśnie od Jego imienia łódzki Arturówek ma swoją nazwę. Stało się tak, ponieważ Zawiszowie byli właścicielami tych terenów.
Ulicą Ciemną dochodzimy do Nowego Rynku. Jest to bardzo charakterystyczne miejsce, ponieważ plac ma kształt trójkąta.
Dalej idziemy ulicą Zduńską. Pod numerem 16, na płocie ogradzającym pusty dziś plac, znajduje się baner z historią i starymi zdjęciami tej ulicy. W tym roku tam nie byliśmy, więc nie wiem, czy to miejsce nadal tak wygląda. Zdjęcie pochodzi z 2017 roku.
Tą ulicą z powrotem dochodzimy do Starego Rynku. Po prawej stronie mijamy piękny, rokokowy kościół Pijarów z XVII wieku.
Przed nim znajduje się głaz-pomnik księdza Jerzego Popiełuszki.
To koniec naszego tradycyjnego spaceru po Łowiczu, ale nie koniec pięknych łowickich zabytków. Warto jeszcze odwiedzić (i my też tam w końcu dotrzemy:
- ruiny zamku prymasowskiego z XIV wieku;
- dawny kościół ewangelicki wzniesiony w latach 30. XIX wieku w stylu klasycystycznym;
- dawny gotycki kościół św. Bartłomieja i barokowy klasztor Bernardynów, dziś budynek prywatny;
- najstarszy sakralny zabytek miasta, czyli kościół św. Ducha z początku XV wieku;
- dawny kościół i klasztor Dominikanów z XV wieku, w XIX wieku przekształcony w koszary, a dziś pełni funkcję szkoły;
- park miejski
i pewnie jeszcze wiele innych ciekawych miejsc.
Mamy nadzieję, że spodobał Wam się nasz krótki spacer po Łowiczu i odwiedzicie to miasto. My będziemy tam pewnie znowu w wakacje razem z Festiwalem Kolory Polski.
Zdjęcia, które dla Was przygotowaliśmy nie pochodzą z jednego wyjazdu. Zbieraliśmy je przez kilka lat, bo w czasie jednodniowej wycieczki do Łowicza nie da się na spokojnie obejrzeć wszystkiego. I nadal nam się to nie udało.
Przy Starym Rynku znajduje się odbudowany budynek dawnego seminarium duchownego. Gmach został wzniesiony na przełomie XVII i XVIII wieku. Po 1820 roku, kiedy seminarium przeniosło się do Warszawy budynek przez lata pełnił różne funkcje. Został bardzo zniszczony w czasie II wojny światowej. Ocalał tylko fragment z kaplicą św. Karola Boromeusza. Dawne seminarium odbudowano w latach 50. XX wieku i umieszczono w nim muzeum. Budynek prezentuje się bardzo okazale, ale jeszcze lepiej wygląda z wysokości.
Obowiązkowym miejscem, które trzeba zobaczyć będąc w muzeum, jest kaplica św. Karola. Zachwycają tu piękne freski Michała Anioła Palloniego i rzeźby. Warto też zwrócić uwagę na stare meble.
Na piętrze znajdziecie wystawy poświęcone regionowi łowickiemu. Można tu zobaczyć m.in. kolorowe łowickie stroje ludowe.
Na dziedzińcu muzeum znajduje się pomnik/rzeźba symbolu miasta. Jest to pelikan, który karmi własną krwią swoje młode.
Jeśli przyjrzeliście się uważnie zdjęciu dziedzińca na pewno zauważyliście, że w głębi stoi budynek kryty strzechą. To chyba najciekawszy fragment muzeum - skansen, w którym można zobaczyć jak wyglądało dawniej życie na łowickiej wsi.
W północnej pierzei rynku znajduje się kamienica, nazywana napoleońską. Budynek został wzniesiony w XVIII wieku. Mieścił się tu hotel. I w nim 18.12.1806 zatrzymał się, w drodze do Warszawy na obiad Napoleon. Przypomina o tym tablica pamiątkowa i niewielka tabliczka informacyjna.
Kolejnym interesującym budynkiem na rynku jest klasycystyczny ratusz. W czasie naszych wycieczek bardzo lubimy szukać nawiązań do naszego ukochanego miasta, czyli Łodzi. I tutaj właśnie takie znajdujemy. Budynki ratusza w Łowiczu i w Łodzi zostały wzniesione według projektu tego samego architekta, Bonifacego Witkowskiego.
Na maszcie na ratuszowej wierzy ponownie widać herb Łowicza.
Warto przyjrzeć się dekoracjom budynku. Wypatrzycie z pewnością piękne gryfy.
W prześwicie bramy warto patrzeć pod nogi, żeby nie przegapić łowickiej kapsuły czasu. Została wbudowana w 2018 roku i ma czekać tutaj 100 lat, aż kolejne pokolenie ją wydobędzie.
Dziedziniec ratusza jest zielony, mnóstwo tu różnych drzew i krzewów. Nam najbliższa jest niewielka robinia akacjowa, ponieważ 27.08.2017 Michał brał udział przy jej sadzeniu. Została zasadzona w ramach Festiwalu Filharmonii Łódzkiej Kolory Polski.
Tuż obok ratusza znajduje się rezydencja łowickiego biskupa. Zza wysokiego płotu niewiele widać, ale już z lotu ptaka można zobaczyć piękny dworek. Został on wzniesiony w I połowie XIX wieku jako dziekania.
Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się łowicka bazylika katedralna. Pierwotny, drewniany kościół wzniesiono w XII wieku. Kolejny w stylu gotyckim wybudowano w XIV wieku. Do obecnej, barokowej formy przebudowany został w XVII wieku.
Kościół w Łowiczu pełnił bardzo ważną rolę, ponieważ rezydowali tu arcybiskupi gnieźnieńscy i prymasi Polski. 12 z nich pochowanych jest kryptach pod kościołem.
Wewnątrz kościoła warto zwrócić uwagę na piękne tablice epitafijne, ołtarze, stalle i malowidła.
Warto też skorzystać z możliwości wejścia na jedną z wież. Można z niej podziwiać piękną panoramę miasta.
Obok bazyliki stoi duży pomnik papieża Jana Pawła II - Rybaka. Został odsłonięty w 2000 roku. Zaprojektował go rzeźbiarz Stanisław Słonina.
Do kolejnego miejsca, do którego lubimy wracać, trzeba kawałek dojść. Znajduje się ono przy ulicy Klickiego. W parku Klickiego stoi romantyczna baszta.
Jest ona częścią kompleksu romantycznego wybudowanego przez generała Stanisława Klickiego. Oprócz baszty, znajduje się w nim także, położona przy ulicy Parkowej, rezydencja.
W zasadzie prowadzimy Was teraz tak jak zazwyczaj wędrujemy sobie po Łowiczu. Dlatego idziemy ulicą 1 Maja do placu Koński Targ. Tu znajduje się kolejny ciekawy budynek. To niewielki kościół p.w. św. Leonarda. Pierwsza świątynia w tym miejscu została wzniesiona na początku XVI wieku. Kościół wiele razy ulegał zniszczeniu i był odbudowywany. Obecnie jest świątynią akademicką.
Tuż obok znajduje się gmach Mazowieckiej Wyższej Szkoły Humanistyczno-Pedagogicznej.
Idziemy dalej Alejami Henryka Sienkiewicza dochodzimy do kościoła starokatolickiego mariawitów. Został wzniesiony w stylu neogotyckim, z czerwonej cegły, w 1910 roku.
Tuż za kościołem znajduje się niewielki pasaż Władysława Grabskiego. Przy nim stoi głaz poświęcony harcerzom i harcerkom ziemi łowickiej.
Dalej po lewej stronie ulicy znajdują się zabudowania kościoła i klasztoru Bernardynek. Barokowe budynki zostały wzniesione w XVII wieku.
Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się niewielki park im. Henryka Sienkiewicza. W jego centralnej części jest kolejne miejsce, które wiąże się z Łodzią. To głaz pamiątkowy poświęcony Arturowi Zawiszy Czarnemu, bohaterowi Powstania Listopadowego. To właśnie od Jego imienia łódzki Arturówek ma swoją nazwę. Stało się tak, ponieważ Zawiszowie byli właścicielami tych terenów.
Ulicą Ciemną dochodzimy do Nowego Rynku. Jest to bardzo charakterystyczne miejsce, ponieważ plac ma kształt trójkąta.
Dalej idziemy ulicą Zduńską. Pod numerem 16, na płocie ogradzającym pusty dziś plac, znajduje się baner z historią i starymi zdjęciami tej ulicy. W tym roku tam nie byliśmy, więc nie wiem, czy to miejsce nadal tak wygląda. Zdjęcie pochodzi z 2017 roku.
Tą ulicą z powrotem dochodzimy do Starego Rynku. Po prawej stronie mijamy piękny, rokokowy kościół Pijarów z XVII wieku.
Przed nim znajduje się głaz-pomnik księdza Jerzego Popiełuszki.
To koniec naszego tradycyjnego spaceru po Łowiczu, ale nie koniec pięknych łowickich zabytków. Warto jeszcze odwiedzić (i my też tam w końcu dotrzemy:
- ruiny zamku prymasowskiego z XIV wieku;
- dawny kościół ewangelicki wzniesiony w latach 30. XIX wieku w stylu klasycystycznym;
- dawny gotycki kościół św. Bartłomieja i barokowy klasztor Bernardynów, dziś budynek prywatny;
- najstarszy sakralny zabytek miasta, czyli kościół św. Ducha z początku XV wieku;
- dawny kościół i klasztor Dominikanów z XV wieku, w XIX wieku przekształcony w koszary, a dziś pełni funkcję szkoły;
- park miejski
i pewnie jeszcze wiele innych ciekawych miejsc.
Mamy nadzieję, że spodobał Wam się nasz krótki spacer po Łowiczu i odwiedzicie to miasto. My będziemy tam pewnie znowu w wakacje razem z Festiwalem Kolory Polski.
Od siebie mogę polecić worek żeglarski. Warto go zabrać ze soba jeśli macie w planach żeglowanie. My w tym roku sporo czasu spędziliśmy nad wodą. Może w 2022 też się uda.
OdpowiedzUsuń