Jak postanowiliśmy tak zrobiliśmy. Ruszyliśmy do Rabki na koncert, jedną noc i krótkie zwiedzanie. Jednak im byliśmy bliżej tym bardziej czuliśmy, że te kilka godzin, to będzie stanowczo za mało. Zatrzymaliśmy się w Willi Pod Dębami i udało nam się przedłużyć nocleg na kolejną noc. Rozpakowaliśmy się szybko i popędziliśmy do Muzeum Etnograficznego im. Władysława Orkana, w którym miał odbyć się koncert.
Po koncercie skorzystaliśmy też z możliwości obejrzenia terenu przykościelnego.
Wieczorem, z balkonu naszego pokoju, podziwialiśmy daleką panoramę gór.
Następnego dnia ruszyliśmy na odkrywanie Rabki. Możemy dziś śmiało powiedzieć, że podobało nam się tam wszystko.
Zwiedzanie zaczęliśmy od amfiteatru. Oprócz samego budynku i sceny, obejrzeliśmy także ciekawą wystawę dawnych zdjęć miasta.
Z daleka widzieliśmy już budynki sanatorium. Po drodze zatrzymaliśmy się przy 2 pomnikach poświęconych II wojnie światowej.
Na budynek sanatorium tylko rzuciliśmy okiem, bo naszą uwagę zajęła fontanna przed kawiarnią Zdrojową. 4 sympatyczne słonie spoglądają z każdego jej rogu. W zasadzie nie 4, a 7, bo oprócz dużych są też 3 małe słoniątka. Z trąb tryska im woda na takiej wysokości, że nawet dziecko może się nią pobawić. A do tego na jedno ze słoniątek można usiąść i udawać, że podróżuje się na nim. Przy fontannie spędziliśmy chyba z pół godziny, bo za nic w świecie nie mogliśmy Michała odciągnąć :)
Tuż obok kusił nas Park Zdrojowy, ale my nie lubimy utartych szlaków, więc wybraliśmy drogę dookoła, za to z ciekawymi drewnianymi domami po drodze,
siedzibą GOPRu i kościołem.
Dopiero stamtąd dotarliśmy do parku Zdrojowego. Znowu podziwialiśmy piękne budynki. Zatrzymaliśmy się też przy głazie-pomniku nadania Rabce tytułu Miasta Dzieci Świata.
Śladem starych zdjęć Rabki dotarliśmy kolejny raz do słoniowej fontanny.
Przy okazji obejrzeliśmy 2 przegapione wcześniej ujęcia wody - Krakus i Rafael.
Pożegnaliśmy się w końcu ze słoniami i ruszyliśmy dalej. Mijaliśmy kolejne ciekawe, drewniane domy, w tym jeden niestety ze śladami niedawnego pożaru.
Podziwialiśmy zadbane alejki parkowe.
Aż w końcu doszliśmy do altany "Grzybek"
i rzeźb, które stoją obok niej.
Popatrzyliśmy na nie przelotnie, bo po drugiej stronie ścieżki na Michała czekał rabkowy raj...
... czyli super plac zabaw. Kilka wież do wspinaczek, huśtawki, karuzele, zjeżdżalnie, siłownia, miękka nawierzchnia na przemian z piaskiem. Naprawdę teren pięknie zadbany i z atrakcjami dla dzieci w różnym wieku.
Kiedy Misiek nacieszył się nowym placem zabaw powędrowaliśmy dalej przez park w poszukiwaniu kolejnych atrakcji. A jest ich tam nie mało. Znaleźliśmy mini-golfa, równoważnie, drążki do wspinaczek. Trafiliśmy także do miasteczka ruchu drogowego, gdzie można było też pojeździć gokartem.
Aż w końcu dotarliśmy do bardziej spacerowej części parku. Ochłodziliśmy się w pobliżu fontanny.
halo jak ja miałam to to nie wynika z tego że ma mało po polsku witam drogę do kościoła
Przysiedliśmy na ławeczce Antoniny Zachara-Wnękowej, rabczańskiej poetki.
Obejrzeliśmy popiersie założyciela uzdrowiska Juliana Zubrzyckiego.
Zatrzymaliśmy się także przy pomniku papieża Jana Pawła II - pielgrzyma.
Podglądaliśmy też przyrodę, głównie ptaki i wiewiórki.
kopciuszek
zięba
drozd
zięba
drozd
A skoro park Zdrojowy, to nie mogło nas zabraknąć także przy tężni. Przy okazji Michał poszalał jeszcze na kolejnym placu zabaw położonym tuż obok.
Pooddychaliśmy leczniczym powietrzem i ruszyliśmy dalej.
Nasz kolejny cel to miejski cmentarz. Znaleźliśmy na nim kilka zabytkowych nagrobków, obejrzeliśmy też kaplicę grobową Juliana Zubrzyckiego.
Z cmentarza popatrzyliśmy też na teren Rabkolandu - parku rozrywki. Jednak z tej atrakcji nie skorzystaliśmy, ponieważ nie jest to nasz ulubiony sposób spędzania czasu.
Powędrowaliśmy dalej w stronę dworca kolejowego. Po drodze naszą uwagę zwróciła sosna zwyczajna - piękny pomnikowy okaz.
Przed stacją PKP spotkaliśmy ciekawy pomnik. Z dziećmi z całego świata wita się tu nie kto inny jak święty Mikołaj. Jednak nie jest to staruszek, którego znamy z bajek i reklam coca-coli. Tym razem został przedstawiony prawdziwy święty - biskup.
Zadbany dworzec nawet dość często gości pociągi, głównie na tr nie no to było no to już masz zrobiony makaron żeby dodawać no jużasie do Zakopanego. Nam niestety nie udało się żadnego zobaczyć.
Za to przed dworcem spotkaliśmy dwie kobiety w ludowych strojach.
Powędrowaliśmy dalej,
żeby zwiedzić kościół św. Marii Magdaleny. Niestety nie udało nam się wejść nawet na jego teren, bo wszystkie furtki były zamknięte.
Mieliśmy już w nogach ładnych parę kilometrów, ale jeszcze było nam mało. Dlatego powędrowaliśmy na most nad rzeką Rabą.
Po drodze znaleźliśmy też sklep z rowerami, przed którym stała super reklama, a właściwie kilka "reklam". Bo co może lepiej reklamować sklep niż rowery, które są wszędzie - "pomnik", doniczka, stojak na rowery. Super pomysł.
W końcu dotarliśmy na nocleg. Dobrze zrobiliśmy zostając jedną noc dłużej, bo przed nami czekała jeszcze największa atrakcja tego wyjazdu.
Rano kolejnego dnia po raz kolejny odwiedziliśmy muzeum im. Władysława Orkana. Tym razem mogliśmy zajrzeć do sal wystawowych i z bliska obejrzeć eksponaty.
Kilka kroków dalej czekała na nas atrakcja, o której wspominałam wcześniej. Było to interaktywne Muzeum Zbójników i Górali. Rewelacyjne miejsce, którego byśmy nie zobaczyli, gdybyśmy nocowali tylko jedną noc. Na niewielkiej przestrzeni zgromadzono tu eksponaty związane, jak sama nazwa wskazuje, z góralami i zbójnikami. Prawie wszystkiego można tu dotknąć, przymierzyć, spróbować. Skorzystaliśmy z okazji i przymierzyliśmy tradycyjne góralskie stroje, sprawdziliśmy jak leży się na sienniku i jak udeptuje się kapustę. W dalszej części muzeum zeszliśmy do jaskini zbójnickiej, bawiliśmy się w teatrzyk kukiełkowy i dzwoniliśmy dzwonem w kapliczce. A do tego rozwiązywaliśmy zadania z gry terenowej. W nagrodę dostaliśmy naklejkowe odznaki Tropiciela Zbójników. Było naprawdę super.
Rabka bardzo pozytywnie nas zaskoczyła, bardzo nam się podobało, ale czas było ruszać w dalszą drogę, do kolejnej super atrakcji ... ale o tym w kolejnym poście.
Komentarze
Prześlij komentarz