Dziś zapraszamy na spacer dawną ulicą Podleśną. Pierwsze tablice z nazwą ulicy znajdują się już przy ulicy Wólczańskiej, ale pierwsze w rzeczywistości ulica Skłodowskiej-Curie zaczyna się dopiero przy Gdańskiej. Podobnie jak ulica Łąkowa ma ona ukośny przebieg spowodowany poprowadzeniem jej po linii dawnej miedzy.
Po lewej stronie, pod numerem 3, mijamy dawną fabrykę kapeluszy Karola Gepperta i Daniela Grethela funkcjonującą tu od 1888. Od 1902 jedynym właścicielem był Karol Geppert. Po II wojnie światowej zakłady upaństwowiono i do 1954 produkowano kapelusze. Później powstał tu Instytut Ekonomii i Organizacji Przemysłu Włókienniczego, przekształcony w latach 90. XX wieku w Instytut Technologii Bezpieczeństwa „Moratex”.
Po przeciwnej stronie, pod numerem 4, znajduje się dawna fabryka maszyn Aleksandra Bürgela. Po 1918 fabryka zmieniła właściciela, a następnie została przekształcona w budynek mieszkalny.
Za ulicą Żeromskiego widzimy dwie piękne wille.
Pierwsza z nich, pod numerem 11, należała od 1912 do Oskara Zieglera i to on nadał jej ostateczną, dzisiejszą formę. Willę wzniesiono w stylu modernizmu z nawiązaniem do secesji. Po II wojnie światowej budynek przejął Uniwersytet Łódzki, który umieścił tu swoje wydziały. Ostatnim użytkownikiem była Katedra Badań Czwartorzędu, która w 1999 przeniosła się do budynku przy ul. Kopcińskiego 31. Wtedy willa została wynajęta Łódzkiemu Towarzystwu Naukowemu, które ma tu obecnie swoją siedzibę. Budynek willi jest wyremontowany, niestety zabudowania gospodarcze nie doczekały się jeszcze renowacji.
+%5B1024x768%5D.jpg)
+%5B1024x768%5D.jpg)
Obok (13) znajduje się willa Henryka Ferrenbacha wybudowana w 1899. Była to także siedziba firmy budowlanej "Nestler i Ferrenbach".
Po przejściu przez ulicę Lipową zatrzymujemy się przy budynku przychodni rejonowej Łódź-Śródmieście. W budynku w 1905 uruchomiono prywatną lecznicę należąca do znanych łódzkich lekarzy, m.in. dr Adolfa Tochtermana. W 1923 budynek wykupili baptyści i urządzili tu doskonale wyposażony szpital "Betlehem". Szpital prowadziły siostry Diakonis. W czasie II wojny światowej był to szpital kobiecy dla Niemek, a po wojnie Szpital Ginekologiczno-Położniczy im. M. Skłodowskiej-Curie. W 1980 klinika została przeniesiona do szpitala im. Madurowicza, a na jej miejscu utworzono przychodnię.
+%5B1024x768%5D.jpg)
Za budynkiem szpitala znajduje się kamienica (Pogonowskiego 90, która stanowiła dawniej Dom Diakonis "Tabea". Tu właśnie mieszkały opiekujące się chorymi siostry. Po II wojnie światowej budynki zostały odebrane baptystom. Kamienicę udało im się odzyskać w 2009. Obecnie mieści się tu Chrześcijańskie Przedszkole Jonaszek, Firma Bethel i Edukatorek Akademia Kreatywnego Rozwoju. Edukatorek został założony w 2011 przez Beatę Lewandowską. Od 2013 jego siedziba znajduje się na ul. Pogonowskiego 90. Jest to miejsce wyjątkowych urodziny dla dzieci dostosowywane indywidualnie do jubilata i jego gości (pisaliśmy o tym w poście "Wielki dzień Misia cz. 2". Ponadto organizuje także animacje poza siedzibą, takie jak animacje dziecięce na urodzinach, komuniach, weselach i przyjęciach.
Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się wzniesiona w 1912 willa. Została wzniesiona dla księdza Edwarda Marksa, czołowego przedstawiciela łódzkiego mariawityzmu. To właśnie na nazwisko księdza Marksa kupowane były działki, na których powstawały później mariawickie kościoły. Po I wojnie światowej ksiądz Marks wrócił na łono kościoła rzymskokatolickiego. W 1930 mariawitom odebrano wszystkie kościoły.
Tak samo stało się z położoną na sąsiedniej działce świątynią. Wzniesiony w 1907 kościół był drugim kościołem mariawickim w Łodzi. W okresie międzywojenny przeszedł na własność kościoła rzymskokatolickiego, a w 1930 został przekazany jezuitom, którzy zarządzali nim do lat 90. XX wieku (z przerwą wojenną). W 1993 stał się kościołem środowisk twórczych. Obecnie nosi wezwanie Niepokalanego Poczęcia NMP. Przy nim działa Europejskie Centrum Kultury Logos, w skład którego wchodzi m.in. Teatr Logos.
+%5B1024x768%5D.jpg)
+%5B1024x768%5D.jpg)
Tuż za kościołem, na opuszczonej posesji, możemy zobaczyć piękny, kolorowy mural z napisem "Życie jest stanem umysłu".
Po przeciwnej stronie ulicy, za skrzyżowaniem z Pogonowskiego, znajduje się wielki gmach Instytutu Biopolimerów i Włókien Chemicznych wybudowany w 1958.
Dochodzimy do końca ulicy Skłodowskiej-Curie, do ulicy Łąkowej.
Opracowała Marta Domańska
Po lewej stronie, pod numerem 3, mijamy dawną fabrykę kapeluszy Karola Gepperta i Daniela Grethela funkcjonującą tu od 1888. Od 1902 jedynym właścicielem był Karol Geppert. Po II wojnie światowej zakłady upaństwowiono i do 1954 produkowano kapelusze. Później powstał tu Instytut Ekonomii i Organizacji Przemysłu Włókienniczego, przekształcony w latach 90. XX wieku w Instytut Technologii Bezpieczeństwa „Moratex”.
Po przeciwnej stronie, pod numerem 4, znajduje się dawna fabryka maszyn Aleksandra Bürgela. Po 1918 fabryka zmieniła właściciela, a następnie została przekształcona w budynek mieszkalny.
Za ulicą Żeromskiego widzimy dwie piękne wille.
Pierwsza z nich, pod numerem 11, należała od 1912 do Oskara Zieglera i to on nadał jej ostateczną, dzisiejszą formę. Willę wzniesiono w stylu modernizmu z nawiązaniem do secesji. Po II wojnie światowej budynek przejął Uniwersytet Łódzki, który umieścił tu swoje wydziały. Ostatnim użytkownikiem była Katedra Badań Czwartorzędu, która w 1999 przeniosła się do budynku przy ul. Kopcińskiego 31. Wtedy willa została wynajęta Łódzkiemu Towarzystwu Naukowemu, które ma tu obecnie swoją siedzibę. Budynek willi jest wyremontowany, niestety zabudowania gospodarcze nie doczekały się jeszcze renowacji.
Obok (13) znajduje się willa Henryka Ferrenbacha wybudowana w 1899. Była to także siedziba firmy budowlanej "Nestler i Ferrenbach".
Po przejściu przez ulicę Lipową zatrzymujemy się przy budynku przychodni rejonowej Łódź-Śródmieście. W budynku w 1905 uruchomiono prywatną lecznicę należąca do znanych łódzkich lekarzy, m.in. dr Adolfa Tochtermana. W 1923 budynek wykupili baptyści i urządzili tu doskonale wyposażony szpital "Betlehem". Szpital prowadziły siostry Diakonis. W czasie II wojny światowej był to szpital kobiecy dla Niemek, a po wojnie Szpital Ginekologiczno-Położniczy im. M. Skłodowskiej-Curie. W 1980 klinika została przeniesiona do szpitala im. Madurowicza, a na jej miejscu utworzono przychodnię.
Za budynkiem szpitala znajduje się kamienica (Pogonowskiego 90, która stanowiła dawniej Dom Diakonis "Tabea". Tu właśnie mieszkały opiekujące się chorymi siostry. Po II wojnie światowej budynki zostały odebrane baptystom. Kamienicę udało im się odzyskać w 2009. Obecnie mieści się tu Chrześcijańskie Przedszkole Jonaszek, Firma Bethel i Edukatorek Akademia Kreatywnego Rozwoju. Edukatorek został założony w 2011 przez Beatę Lewandowską. Od 2013 jego siedziba znajduje się na ul. Pogonowskiego 90. Jest to miejsce wyjątkowych urodziny dla dzieci dostosowywane indywidualnie do jubilata i jego gości (pisaliśmy o tym w poście "Wielki dzień Misia cz. 2". Ponadto organizuje także animacje poza siedzibą, takie jak animacje dziecięce na urodzinach, komuniach, weselach i przyjęciach.
Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się wzniesiona w 1912 willa. Została wzniesiona dla księdza Edwarda Marksa, czołowego przedstawiciela łódzkiego mariawityzmu. To właśnie na nazwisko księdza Marksa kupowane były działki, na których powstawały później mariawickie kościoły. Po I wojnie światowej ksiądz Marks wrócił na łono kościoła rzymskokatolickiego. W 1930 mariawitom odebrano wszystkie kościoły.
Tak samo stało się z położoną na sąsiedniej działce świątynią. Wzniesiony w 1907 kościół był drugim kościołem mariawickim w Łodzi. W okresie międzywojenny przeszedł na własność kościoła rzymskokatolickiego, a w 1930 został przekazany jezuitom, którzy zarządzali nim do lat 90. XX wieku (z przerwą wojenną). W 1993 stał się kościołem środowisk twórczych. Obecnie nosi wezwanie Niepokalanego Poczęcia NMP. Przy nim działa Europejskie Centrum Kultury Logos, w skład którego wchodzi m.in. Teatr Logos.
Tuż za kościołem, na opuszczonej posesji, możemy zobaczyć piękny, kolorowy mural z napisem "Życie jest stanem umysłu".
Po przeciwnej stronie ulicy, za skrzyżowaniem z Pogonowskiego, znajduje się wielki gmach Instytutu Biopolimerów i Włókien Chemicznych wybudowany w 1958.
Dochodzimy do końca ulicy Skłodowskiej-Curie, do ulicy Łąkowej.
Opracowała Marta Domańska
Komentarze
Prześlij komentarz