Pamiętam z detalami jak pierwszy raz byłam z rodzicami w Teatrze Muzycznym w Łodzi. Byliśmy na operetce "Baron cygański". To było niezwykłe przeżycie. W ogóle dość często chodziliśmy do teatrów, jednak niewiele przedstawień z dzieciństwa pamiętam. Może dlatego, że nie byłam w wówczas w teatrze, który teraz jest moim ukochanym. Bardzo późno odkryłam Teatr Wielki, ale całkowicie się w nim zakochałam. Wolę opery od baletu, ale bez względu na rodzaj spektaklu, to jedno z dwóch miejsc, w którym idealnie się relaksuję.
Pewnie dlatego nie miałam żadnych oporów, żeby zabrać Michała do teatru. Na jego pierwszy spektakl poszliśmy właśnie do Teatru Wielkiego. Był to balet o korsarzach. Z opisu wydawało nam się, że będzie to barwna opowieść, która nie znudzi dziecka. Niestety pomyliliśmy się i już myślałam, że będzie to kompletna klapa. Spektakl trwał ponad 2 godziny i ciężko było nam już pod koniec utrzymać Misia w ryzach. I wtedy zdarzyło się coś, co sprawiło, że miałam pewność, że zrobiłam dobrze zabierając go tu. Ostatnia scena rozgrywała się na morzu w czasie burzy. Trzymałam Michała na kolanach i czułam, jakbym go ze mną nie było. Całym sobą był przez te kilka chwil tam na scenie, razem z aktorami, pośród fal. Wiedziałam, że załapał teatralnego bakcyla, że się opłacało, że pokocha to tak jak my. Miał wówczas nieco ponad 3 lata.
Od tamtej pory byliśmy już w kilku innych teatrach, m.in. w Pinokiu.
Pewnie dlatego nie miałam żadnych oporów, żeby zabrać Michała do teatru. Na jego pierwszy spektakl poszliśmy właśnie do Teatru Wielkiego. Był to balet o korsarzach. Z opisu wydawało nam się, że będzie to barwna opowieść, która nie znudzi dziecka. Niestety pomyliliśmy się i już myślałam, że będzie to kompletna klapa. Spektakl trwał ponad 2 godziny i ciężko było nam już pod koniec utrzymać Misia w ryzach. I wtedy zdarzyło się coś, co sprawiło, że miałam pewność, że zrobiłam dobrze zabierając go tu. Ostatnia scena rozgrywała się na morzu w czasie burzy. Trzymałam Michała na kolanach i czułam, jakbym go ze mną nie było. Całym sobą był przez te kilka chwil tam na scenie, razem z aktorami, pośród fal. Wiedziałam, że załapał teatralnego bakcyla, że się opłacało, że pokocha to tak jak my. Miał wówczas nieco ponad 3 lata.
Od tamtej pory byliśmy już w kilku innych teatrach, m.in. w Pinokiu.
Jednak najczęściej gościliśmy w Teatrze Wielkim. Widzieliśmy wspólnie "Kopciuszka", "Dziadka do orzechów", "Królewnę Śnieżkę", a także 2 przedstawienia grane przez dzieci ze szkół muzycznych.
Regularnie chodzimy też do Filharmonii Łódzkiej nie tylko na zajęcia dla dzieci. Pisaliśmy już o tym w poście "Podróż z muzyką".
Tym razem wybraliśmy się do Teatru Muzycznego w podróż z Nowego Yorku na Madagaskar. Super zabawne przedstawienie "Madagaskar musicalowa przygoda" bardzo nam się podobało. Niemal wiernie odtworzono pierwszą część tej kultowej bajki. Było barwnie, kolorowo i wesoło. Najlepszy był oczywiście Król Julian.
Na pamiątkę mamy fajną książeczkę/program. A w niej nie tylko piękne zdjęcia ze spektaklu, ale także ciekawostki o Madagaskarze.
Misiowi bardzo się podobało i już planujemy kolejny teatralny wypad.
Misiowi bardzo się podobało i już planujemy kolejny teatralny wypad.
Komentarze
Prześlij komentarz