Do muzeum wchodzi się od ulicy Ogrodowej, dawnym wejściem dla służby. Zaraz po prawej stronie jest kasa.
Po zaopatrzeniu się w bilety wchodzimy do pierwszego pomieszczenia. Szatnia jest obowiązkowa, więc zostawiamy okrycia i plecaki i zaczynamy zwiedzanie.
Pierwsze co rzuca się w oczy, to duża makieta. Przedstawia ona przedwojenne Stare Miasto. Miś mógłby oglądać ją godzinami. Pięknie, z detalami odtworzone budynki, miejska zieleń i komunikacja, sprawiają że warto dłużej zatrzymać się przy tej gablocie.
Pierwsze co rzuca się w oczy, to duża makieta. Przedstawia ona przedwojenne Stare Miasto. Miś mógłby oglądać ją godzinami. Pięknie, z detalami odtworzone budynki, miejska zieleń i komunikacja, sprawiają że warto dłużej zatrzymać się przy tej gablocie.
Oczywiście na pierwszym miejscu widzimy wielką literę P. Poznański chyba miał jakiś kompleks na tym punkcie ;)
Ciekawa jest również metalowa obudowa kominka, na której znajdziemy oczywiście P i łódź żaglową. Jest to symbol naszego miasta, ale także interesów jakie prowadził Poznański. W końcu to właśnie statkami transportowano bawełnę. Nad kominkiem mamy obraz przedstawiający urokliwy krajobraz. Nie jest to malowidło tylko kafelki.
Mamy teraz 3 opcje.
Możemy zejść do podziemi i tam obejrzeć wystawy. Możemy też, zostać na parterze i obejrzeć m.in. gabinet Jana Karskiego lub wystawy czasowe. Możemy też wejść po schodach na piętro. I właśnie tę opcję wybieramy.
c.d.n.
Komentarze
Prześlij komentarz