Ten post powinien pojawić się na blogu tydzień temu, bo idealnie wpisuje się w tematykę o rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. No ale niestety nie wyszło i dlatego publikujemy go dopiero dzisiaj.
Będąc w okolicach Kościerzyny nie można pominąć ciekawego muzeum. 10-15 minut samochodem od tego miasta wkraczamy do krainy polskiego hymnu. To tutaj znajduje się Muzeum Hymnu Narodowego. Mieści się w dworze, w którym urodził się Józef Wybicki.
Będąc w okolicach Kościerzyny nie można pominąć ciekawego muzeum. 10-15 minut samochodem od tego miasta wkraczamy do krainy polskiego hymnu. To tutaj znajduje się Muzeum Hymnu Narodowego. Mieści się w dworze, w którym urodził się Józef Wybicki.
Eksponaty umieszczone są w trzech budynkach.
Zwiedzanie rozpoczęliśmy od budynku dawnego dworu. W pierwszej sali znajdziemy mundur z czasów Józefa Wybickiego, szable i wojskowy taraban. Są też portrety innych znanych z tamtych czasów Polaków, m.in. Tadeusza Kościuszki.
Z punktu widzenia dziecka najciekawsza jest jednak multimedialna gablota ustawiona po środku sali. Są w niej mapy i ciekawostki związane z czasami Wybickiego. Są także quizy dla najmłodszych.
Kolejne dwie sale przedstawiają jak wyglądało życie w dawnym dworze. Znajdziemy tu stare meble, obrazy i pamiątki z życia rodziny Wybickich.
W kolejnych pomieszczeniach mamy historię polskiego hymnu. Można tu zobaczyć rękopis tego utworu. Można posłuchać hymnu w różnych wykonaniach. Można także przeczytać słowa Mazurka Dąbrowskiego w różnych odmianach języka polskiego, między innymi po kaszubsku. W tle cały czas słychać nagranie hymnu. Są także słuchawki, w których można posłuchać tego utworu.
Zaskoczyło nas to, że tekst który znamy na co dzień różni się od pierwotnego napisanego przez Wybickiego:
Zwiedzanie kończy się w dawnej dworskiej sieni, w tym samym miejscu, w którym je zaczęliśmy. W kasie biletowej można kupić różne pamiątki. Magnesy, figurki, flagi narodowe, a także "dyplomy" w tekstem hymnu.Miś wybrał sobie dużą biało-czerwoną flagę i właśnie słowa Mazurka Dąbrowskiego. Do dzisiaj ta tabliczka wisi na naczelnym miejscu w jego pokoju.
W dawnych budynkach gospodarczych są kolejne sale ekspozycyjne. W jednym z nich znajdziemy wystawę poświęconą rodzinie Wybickich. Są tam też zdjęcia znanych osobistości, które odwiedziły muzeum. Obejrzymy też oryginalne meble z czasów powstania Mazurka Dąbrowskiego.
W kolejnym budynku zobaczymy wystawę dotyczącą polskich symboli narodowych. Są tam mundury i odznaczenia. W gablotach są makiety polskich okrętów.
W jednej z gablot możemy też znaleźć miniaturowy słupek graniczny i elementy umundurowania graniczników.
Motywem przewodnim tej wystawy jest jednak Orzeł Biały. Można też tu zobaczyć historię naszego godła.
Za dworem jest park, do którego niestety nie dotarliśmy. Odkryliśmy go dopiero w drodze powrotnej, jak mijaliśmy dwór jadąc do kolejnego punktu zwiedzania. Budynek od placu oddziela podwójny żywopłot.
Rosną tu też stare, potężne dęby.
Przed żywopłotem uwagę zwraca stara studnia.
Na wprost wjazdu na teren muzeum znajduje się potężna, stalowa rzeźba orła z rozpostartymi skrzydłami.
Jeśli będziecie mieli szczęście, traficie tak jak my na inscenizację wojskowego apelu. Dzięki temu Miś nie tylko zobaczył żołnierzy w oryginalnych, różnorodnych mundurach. Mógł także przyjrzeć się jak wygląda apel żołnierski, posłuchać jak wydaje się komendy i stanąć na baczność podczas wykonywania Mazurka Dąbrowskiego. W pokazie brały udział także konie, co było dodatkową atrakcją.
Spotkaliśmy też samego Józefa Wybickiego :)
Można było też zobaczyć wystawę sprzętu wojskowego, a także zjeść tradycyjną żołnierską zupę, czyli grochówkę.
Będąc w Będominie warto zahaczyć jeszcze o dwa miejsca. Oba znajdują się zaraz przy głównej drodze, z której skręca się w szosę prowadzącą do dworu. Pierwszy z nich to pomnik Józefa Wybickiego.
Kilka kroków dalej, w lesie ukryte jest miejsce pamięci narodowej.
Tam warto zajrzeć ze starszym dzieckiem, lub takim dobrze przygotowanym do takiej tematyki. Jest tu zbiorowa mogiła żydowskich kobiet, które zginęły w 1945 roku w czasie "marszu śmierci".
Z Michałem dużo rozmawiamy na różne tematy, w tym również na takie trudne jak tematyka II wojny światowej, dlatego nie mieliśmy oporów, żeby z nim tam podejść. Jednak jeśli dziecko nie stykało się jeszcze z tematyką holokaustu lepiej nie zaczynać od takich mogił ukrytych w lesie.
Wizyta w Muzeum Hymnu Narodowego była dla Misia początkiem przyjaźni z trudną tematyką niepodległościową. Wczucie się w klimat tamtego miejsca i niemal dotknięcie pamiątek po Wybickim sprawiło, że Michał zafascynował się tą tematyką. Tego samego dnia nauczył się słów hymnu. Co chwilę też dopytuje nas o jakieś ciekawostki związane z Legionami, z Mazurkiem Dąbrowskiego, z polską flagą czy godłem. Jeśli nie wiecie jak rozpocząć z maluchem rozmowy na temat symboli narodowych czy niepodległości polecamy filmik i wizytę w Muzeum Hymnu Narodowego. To wspaniałe miejsce do tego żeby nauczyć się polskiej historii.
Zaskoczyło nas to, że tekst który znamy na co dzień różni się od pierwotnego napisanego przez Wybickiego:
Jeszcze Polska nie umarła,
kiedy my żyjemy.
Co nam obca moc wydarła,
szablą odbijemy.
Marsz, marsz, Dąbrowski
do Polski z ziemi włoski
za Twoim przewodem
złączem się z narodem.
Jak Czarnecki do Poznania
wracał się przez morze
dla ojczyzny ratowania
po szwedzkim rozbiorze.
Marsz, marsz, Dąbrowski...
Przejdziem Wisłę przejdziem Wartę
będziem Polakami
dał nam przykład Bonaparte
jak zwyciężać mamy.
Marsz, marsz, Dąbrowski...
Niemiec, Moskal nie osiędzie,
gdy jąwszy pałasza,
hasłem wszystkich zgoda będzie
i ojczyzna nasza.
Marsz, marsz, Dąbrowski...
Już tam ojciec do swej Basi
mówi zapłakany:
„słuchaj jeno, pono nasi
biją w tarabany”.
Marsz, marsz, Dąbrowski...
Na to wszystkich jedne głosy:
„Dosyć tej niewoli
mamy Racławickie Kosy,
Kościuszkę, Bóg pozwoli”.
W dawnych budynkach gospodarczych są kolejne sale ekspozycyjne. W jednym z nich znajdziemy wystawę poświęconą rodzinie Wybickich. Są tam też zdjęcia znanych osobistości, które odwiedziły muzeum. Obejrzymy też oryginalne meble z czasów powstania Mazurka Dąbrowskiego.
W kolejnym budynku zobaczymy wystawę dotyczącą polskich symboli narodowych. Są tam mundury i odznaczenia. W gablotach są makiety polskich okrętów.
W jednej z gablot możemy też znaleźć miniaturowy słupek graniczny i elementy umundurowania graniczników.
Motywem przewodnim tej wystawy jest jednak Orzeł Biały. Można też tu zobaczyć historię naszego godła.
Za dworem jest park, do którego niestety nie dotarliśmy. Odkryliśmy go dopiero w drodze powrotnej, jak mijaliśmy dwór jadąc do kolejnego punktu zwiedzania. Budynek od placu oddziela podwójny żywopłot.
Rosną tu też stare, potężne dęby.
Przed żywopłotem uwagę zwraca stara studnia.
Na wprost wjazdu na teren muzeum znajduje się potężna, stalowa rzeźba orła z rozpostartymi skrzydłami.
Jeśli będziecie mieli szczęście, traficie tak jak my na inscenizację wojskowego apelu. Dzięki temu Miś nie tylko zobaczył żołnierzy w oryginalnych, różnorodnych mundurach. Mógł także przyjrzeć się jak wygląda apel żołnierski, posłuchać jak wydaje się komendy i stanąć na baczność podczas wykonywania Mazurka Dąbrowskiego. W pokazie brały udział także konie, co było dodatkową atrakcją.
Spotkaliśmy też samego Józefa Wybickiego :)
Można było też zobaczyć wystawę sprzętu wojskowego, a także zjeść tradycyjną żołnierską zupę, czyli grochówkę.
Będąc w Będominie warto zahaczyć jeszcze o dwa miejsca. Oba znajdują się zaraz przy głównej drodze, z której skręca się w szosę prowadzącą do dworu. Pierwszy z nich to pomnik Józefa Wybickiego.
Kilka kroków dalej, w lesie ukryte jest miejsce pamięci narodowej.
Tam warto zajrzeć ze starszym dzieckiem, lub takim dobrze przygotowanym do takiej tematyki. Jest tu zbiorowa mogiła żydowskich kobiet, które zginęły w 1945 roku w czasie "marszu śmierci".
Z Michałem dużo rozmawiamy na różne tematy, w tym również na takie trudne jak tematyka II wojny światowej, dlatego nie mieliśmy oporów, żeby z nim tam podejść. Jednak jeśli dziecko nie stykało się jeszcze z tematyką holokaustu lepiej nie zaczynać od takich mogił ukrytych w lesie.
Wizyta w Muzeum Hymnu Narodowego była dla Misia początkiem przyjaźni z trudną tematyką niepodległościową. Wczucie się w klimat tamtego miejsca i niemal dotknięcie pamiątek po Wybickim sprawiło, że Michał zafascynował się tą tematyką. Tego samego dnia nauczył się słów hymnu. Co chwilę też dopytuje nas o jakieś ciekawostki związane z Legionami, z Mazurkiem Dąbrowskiego, z polską flagą czy godłem. Jeśli nie wiecie jak rozpocząć z maluchem rozmowy na temat symboli narodowych czy niepodległości polecamy filmik i wizytę w Muzeum Hymnu Narodowego. To wspaniałe miejsce do tego żeby nauczyć się polskiej historii.
Komentarze
Prześlij komentarz