Tym razem zapraszamy Was na wycieczkę, którą prowadziliśmy w ramach cyklu "Maluchy poznają Łódź" organizowanego przez Towarzystwo Przyjaciół Łodzi. Poznawaliśmy ciekawostki popularnego parku Na Zdrowiu, a tak naprawdę parku im. Józefa Piłsudskiego.
Spotkaliśmy się przy głównym wejściu do kompleksu basenów Fala. Ich trójkątnie zwieńczone budynki widoczne są już z daleka z tej strony parku.
Przed wejściem stoi pierwszy na naszej trasie pomnik. Jest on częścią szlaku Bajkowa Łódź. Mowa oczywiście o uroczym Pingwinku PikPoku, którego zna każdy z pokolenia rodziców Misia. Sympatyczny pingwinek płynie sobie na fali.
Tuż obok możemy poczuć się na chwilę jak w ciepłych krajach. Można przysiąść i odpocząć na ławeczce pod palmą.
Idziemy wzdłuż budynku basenowego i dzikim zejściem przechodzimy na parkową alejkę. Park wygląda teraz przepięknie w jesiennych odcieniach.
Nic dziwnego, że od dawna łodzianie tak chętnie przychodzili i przychodzą tu "po zdrowie". Bo czy może być coś zdrowszego i lepszego dla samopoczucia jak spacer wśród zieleni. Stąd popularna nazwa tego parku Na Zdrowiu.
Aleją cofamy się kawałek do przejścia na drugą stronę i idziemy w stronę pergoli. O tej porze roku wyglądają niezwykle malowniczo przebarwione na czerwono liście.
Zanim przejdziemy pod pergolami po prawej stronie mijamy sosny czarne. Uwagę zwracają ich długie, kłujące igły.
Liście dębu czerwonego nosimy codziennie przy sobie, a większość z nas nawet o tym nie wie. Wystarczy jednak spojrzeć na polskie monety i od razu nie ma wątpliwości, że są na nich własnie te liście. Najlepiej widoczne są na groszach.
Spotkaliśmy się przy głównym wejściu do kompleksu basenów Fala. Ich trójkątnie zwieńczone budynki widoczne są już z daleka z tej strony parku.
Idziemy wzdłuż budynku basenowego i dzikim zejściem przechodzimy na parkową alejkę. Park wygląda teraz przepięknie w jesiennych odcieniach.
Nic dziwnego, że od dawna łodzianie tak chętnie przychodzili i przychodzą tu "po zdrowie". Bo czy może być coś zdrowszego i lepszego dla samopoczucia jak spacer wśród zieleni. Stąd popularna nazwa tego parku Na Zdrowiu.
Aleją cofamy się kawałek do przejścia na drugą stronę i idziemy w stronę pergoli. O tej porze roku wyglądają niezwykle malowniczo przebarwione na czerwono liście.
Zanim przejdziemy pod pergolami po prawej stronie mijamy sosny czarne. Uwagę zwracają ich długie, kłujące igły.
Po wyjściu spod pergoli możemy zbierać duże okazy żołędzi. Rośnie tu kilka okazów dębów czerwonych. Piękne o tej porze kolory liści i szybki wzrost tych drzew zachęcają do sadzenia ich w parkach, na skwerach itp. Niestety są to rośliny bardzo inwazyjne, które wypierają nasze rodzime gatunki.
Liście dębu czerwonego nosimy codziennie przy sobie, a większość z nas nawet o tym nie wie. Wystarczy jednak spojrzeć na polskie monety i od razu nie ma wątpliwości, że są na nich własnie te liście. Najlepiej widoczne są na groszach.
Za pergolami skręcamy w lewo i zaraz w alejkę w prawo. Dochodzimy nią do skupiska niezwykłych roślin.
Pierwsze po lewej oglądamy gruszki na wierzbie. Wydawałoby się to niemożliwe, a jednak widzimy owoce gruszki i liście wierzby. Jest to grusza wierzbolistna.
Tuż obok widzimy nieco podobne liście, ale niewielkie owalne owoce. Ich oliwkowy kolor naprowadza na nazwę, bo to oliwnik.
Kilka kroków dalej, w głębi trawnika uwagę zwracają liście podobne do klonu. Różnią się od nich przede wszystkim ściętym czubkiem. Jesienią możemy obejrzeć tylko ich piękne kolory. W przypadku tulipanowca, bo o nim mowa, najlepiej przyjść tutaj na początku czerwca, żeby zobaczyć niezwykłe kwiaty, które przypominają swoim wyglądem tulipany.
Po przeciwnej stronie alejki na drzewach wiszą fasolki. Poza tym surmia, zwana inaczej katalpą, ma też ciekawe, bardzo duże liście podobne kształtem do liści lipy.
Tuż obok rosną drzewa, które wyglądają, jakby miały chorą korę. To platany, które naturalnie występują na południu Europy. To też kolejne drzewo, którego liście są podobne do klonu. Jeśli spojrzycie do góry, na pewno zobaczycie okrągłe owoce, które wyglądają niby bombki.
Pomiędzy surmiami i platanami przechodzimy dalej.
Dochodzimy do rondka. Zanim wejdziemy na biegnącą wokół klombu ścieżkę po prawej stronie mijamy wierzbę płaczącą. Okaz jak z chopinowskich krajobrazów.
Przed nami głaz z tablicą pamiątkową poświęconą Stefanowi Rogowiczowi. Dzięki niemu park ma taką formę jaką dzisiaj widzimy. I nie tylko ten park, ale także wiele innych terenów zielonych w Łodzi zostało zaprojektowanych przez tego architekta zieleni.
W tym miejscu możemy też jesienią zobaczyć przepiękne kolory. Obok siebie rosną drzewa, których liście przebarwiają się w różnych momentach.
Jako pierwszy podziwiamy piękny świerk wężowy. Jego nazwy chyba nie trzeba tłumaczyć.
Kolejny jest cis, o którym pisaliśmy już przy okazji opisów parków Źródliska (tam są największe cisy w Łodzi) i Kutna. Jego czerwone owoce są zachwycające.
Kolejne drzewo również pojawiło się już w naszych postach. Spotkaliśmy je w Tomaszowie Mazowieckim i Piotrkowie Trybunalskim. Mowa o daglezji, która ma szyszki z wąsami.
Nieco dalej zachwycają niewielkie drzewa/krzewy iglaste z rozłożystymi gałęziami. Możemy się tu przez chwilę poczuć jak w wysokich górach, bo to okazy kosodrzewiny.
Mijamy okazałą lipę i skośną ścieżką dochodzimy do ulicy Konstantynowskiej. Przed nami wejście do łódzkiego ogrodu zoologicznego. To miejsce zna chyba każdy, mały i duży mieszkaniec Łodzi.
Warto jednak w tym miejscu przypomnieć, że pierwsze ZOO w Łodzi powstało w innym parku. Założyli je bracia Anstadtowie w parku Helenów. Był tam zwierzyniec z niedźwiedziem, małpami, jeleniami i innymi, na co dzień dziko żyjącymi, okazami.
Przed wejściem do ZOO spotykamy kolejne postacie z szlaku bajkowego. Tym razem przenosimy się do Plimplańskiego Lasu, gdzie spotykamy się z Maurycym i Hawrankiem.
W tym miejscu kończymy nasz spacer. Mamy nadzieję, że spotkamy się na kolejnym. Szczegóły na stronie www.tplodzi.eu i na Faceboooku TPŁ.































































Komentarze
Prześlij komentarz